Meczace uczucie

rain

Kalejdoskop uczuc pojawiajacych sie w naszym wnetrzu jest nam potrzebny tak jak przyrodzie potrzebna jest zmienna aura pelna slonca, deszczu, goraca, chlodu i neutralnej pogody, mglistych porankow i mroznych wieczorow. Uczucia, tak jak przyroda, nie pojawiaja sie w naszym wnetrzu bez przyczyny. Zwykle sa one dla nas sygnalem ze cos waznego sie w nas dzieje, ze czegos nam brakuje, ze cos sprawia nam radosc, ze cos nas boli, a na cos innego reagujemy obrzydzeniem. Uczucia, tak jak pogoda, zmieniaja sie w zaleznosci od wydarzen w naszym zyciu i naszej reakcji na te wydarzenia.

Wezmy za przyklad smutek, ktory pojawia sie w odpowiedzi na smierc bliskiej osoby. Smutek przynosi lzy, podniesiony prog wrazliwosci na smutek innych, ciezkosc w okolicy serca, poczucie slabosci, rozbicia oraz czesto poczucie bezsensu i pustki szczegolnie jesli odeszla osoba najblizsza. Zal, ze jestesmy sami, rozpacz za tym co odeszlo i niemoznosc odzyskania radosci z przeszlosci przygniataja i obezwladniaja czlowieka szczegolnie w krotkim czasie tuz po doswiadczeniu straty.

Smuek jest podobny do burzy ktora niespodziewanie nadeszla nad nasz piekny ogrod. Godzina po godzinie, niemilosiernie silny wiatr i deszcz przeciazyly delikatne zdzbla trawy i pachnace kwiaty. Trawa polozyla sie plasko na ziemi a kwiaty stracily platki i won pod ciezarem nawalnicy. Wysepki i sciezki przemienily sie w blotniste, slizkie tory poslizgowe.

Tymczasowe zniszczenia przyniesione przez niespodziewana burze sa utrudnieniem do czerpania radosci ze swojego wlasnego ogrodu. Uczucia smutku, zalu i zlosci, ze tyle naszej pracy „poszlo na marne” sa obecne w naszym wnetrzu calkiem zasadnie bo cos faktycznie stracilismy. Zapominamy jednak o jednej waznej rzeczy ktora moze miec znaczenie dla naszego powrotu do siebie. Zapominamy o tym, ze burze przychodza i odchodza, ze woda uzyznia pobudza do zycia rosliny i ze po czasie ogrod znow obudzi sie do zycia rozkwitajac i zieleniac sie swiezymi liscmi na nowo.

Niestety nie zawsze dopuszczemy do siebie mysl, ze nasze uczucie smutku i zalu jak przyszlo tak tez kiedys odejdzie na podobienstwo burzy. Tak jak deszcz, nasze lzy musza zostac wylane zeby nasze zycie moglo wrocic do normy i obudzic sie na nowo do kolejnych wyzwan stawianych nam przez zycie. Wiedzac, ze tymczasowa natura burzy jest jak tymczasowa natura smutku, mozna z czasem nabrac dystansu do wlasnego doswiadczenia smutku i do tymczasowych zmian jakie ten smutek za soba niesie. Nie jest to jednak fizycznnie mozliwe na samym poczatku po stracie, bo wtedy jestesmy skapani w smutku i przesiaknieci bolem.

Nabranie dystansu przychodzi samo jako mozliwy krok naprzod nieco pozniej, gdy wilgoc smutku ktorym bylismy przesiaknieci nieco odparuje. Nabranie dystansu z wlasnej inicjatywy to koniecznosc wtedy, gdy nie mozemy sie samoistnie z objec swojego wlasnego smutku wydostac. Wtedy gdy jestesmy w pulapce smutku, smutek trwa, lzy plyna, a na horyzoncie nie widac zadnego swiatelka nadzieji na lepsza sloneczna pogode. Nabierajac wiec dystansu do wlasnego doswiadczenia smutku akceptujemy z jednej strony jego istnienie, a zdrugiej strony z wlasnej inicjatywy zaczynamy widziec z odleglosci to, co sie nam przydarzylo oraz zauwazac tymczasowosc naszego doswiadczenia. Dystans ktory sila wlasnej woli uzyskamy, pozwoli wprowadzic do naszego serca wewnerzny spokoj. Akceptacja cierpienia pozwoli nam z pokora przyjac nature burzy po ktorej deszczu juz nie bedzie. Dzieki dystansowi i akceptcji damy sobie szanse na wewnerzny spokoj do czasu az nadciagnie kolejna burza i znow bedziemy musieli stawic jej czola.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s